Zamek Hoensbroek to jedna z największych warowni na wodzie w Holandii — cztery ceglane skrzydła i bliźniacze wieże bramne wznoszą się wprost z tafli wody na skraju miasteczka o tej samej nazwie, w Zuid-Limburgu niedaleko Heerlen. Najwcześniejszą fortyfikacją na tym miejscu była umocniona grobla ziemna około 1225 roku, a najstarsza zachowana część — wysoka okrągła wieża — została wzniesiona przez Hermana Hoena około 1360 roku, dając zamkowi zarówno jego ród, jak i nazwę.
Przez kolejne cztery stulecia ród Van Hoensbroeck rozbudowywał zamek etapami, dodając skrzydła i wieże w XIV, XVII i XVIII wieku, aż stał się jedną z najpotężniejszych warowni tego typu między Renem a Mozą — zamkiem liczącym ponad 67 komnat, sal i izb za fosą. XVIII-wieczne apartamenty zdradzają lżejszą, inspirowaną Francją rękę, gdzie iluzjonistyczne malowidła stropowe kontrastują ze starszą, surowszą kamieniarką zamku.
Rodzina Van Hoensbroeck władała zamkiem przez blisko sześć stuleci, aż do wygaśnięcia rodu pod koniec XVIII wieku. Przechodził przez prywatne ręce i lata upadku, zanim w 1927 roku kupiła go fundacja i odrestaurowała w dwóch długich kampaniach, od 1930 do 1940 roku i ponownie od 1986 do 1989 roku. Wpisany na listę Rijksmonument od 1967 roku, Hoensbroek jest obecnie prowadzony jako muzeum, a jego loch, wieże i komnaty z epoki są udostępniane na trasie zwiedzania z przewodnikiem w formie tekstowej, o wyznaczonej godzinie.